اوحدی را شب هجرت ز نظر نور ببرد

خاک پای تو درین دیده تر می بایست

جانم از تنگی این دل به لب آمد بی تو

با چنین دل غم عشق تو چه در می بایست؟

شمع رخسار تو در پیش نظر می بایست

ای دلم برده، مرا بی دل و بی هوش مکن

کار دل سهل بود، عهد فراموش مکن