کندر دل و جان مقام دارد

ماهی که به حسن او صنم نیست

رخسارش از آفتاب کم نیست

گر دور شود ز دیده غم نیست

من کشته عشق آن جمالم

آشفته آن دو زلف و خالم

آنرا خبری بود ز حالم