مصرع دوم · شماره 2زبان را در فصاحت کام بخشیدشاعراوحدیاثرسر آغازقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.1به نام آنکه ما را نام بخشید#2زبان را در فصاحت کام بخشیدانتخابشده3به نور خود بر افروزنده دل#4به نار بیدلی سوزنده دل#5سر هر نامه ای از نام او خوش#دربارهٔ این سطرسطر شماره 2 از «سر آغاز» است.سطر پیشینبه نام آنکه ما را نام بخشید→سطر بعدیبه نور خود بر افروزنده دل←