بهل، تا میرسد آزارم از تو

ز کار من مشو غافل، که عمریست

که من سرگشته و بی کارم از تو

نخواهم گشتن از عشق تو بیزار

طبیب من تویی، مشکل توانم

که درد خویش پنهان دارم از تو

مرا گر باز پرسی جای آنست