تو کوتاهی و سرو من بلندست

ز خیل کیستی؟ راهت نه اینست

از آن سو رو، که خرگاهت نه اینست

سر خود گیر، کین گردن بلندست

منه پای دل اندر بند خوبان

چه می گردی به گرد قند خوبان؟

ترا زین سرو باری برنیاید