به تیغ از کار عشقت بر نگردم

من از جان هم نمیترسم، دگر چیست؟

ز درد محنت و اندوه و خواری

نمیترسم، بیاور تا: چه داری؟

و گر بر گردم از عشقت نه مردم

نترسم، گر شوم در عاشقی فاش

و گر باشد بلایی نیز، گو: باش!