برون آور، ترا گر حجتی هست

که گر شهری بسوزم پادشاهم

نسازد پادشاهان را غلامی

تو می سوز اندرین سودا، که خامی

که نتوان با تو دل در دیگری بست

من آن آهووش صحرا نوردم

که خود را بسته دامی نکردم