گرفتار توام، غافل چرایی؟

ازین بهتر نظر می کن به حالم

تو خوبی، ترک باید کرد زشتی

در دوزخ فرو بند، ای بهشتی

چنین بد مهر و سنگین دل چرایی؟

بپالود از غمت خون دل من

دریغ! آن محنت بی حاصل من