ز سودای تو گشت آواره این دل

پشیمانی چه سود از کرده خویش؟

نه کس در عاشقی حیران تر از من

نه کس در عشق سرگردان تر از من

نکردی چاره بیچاره این دل

تو رخ پوشیده ای، مهجور از آنم

ز من فارغ شدی، رنجور از آنم