مصرع دوم · شماره 4حروف مهر و کین بر یک دگر زدشاعراوحدیاثرتمامی سخنقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.1پری، با آنکه واقف می شد از دوست#2در آن معنی که حق با جانب اوست#3دگر ره تازه زهری بر شکر زد#4حروف مهر و کین بر یک دگر زدانتخابشده5نوشت این نامه و فرمود تا زود#6بدو بردند، نظرم نامه این بود#دربارهٔ این سطرسطر شماره 4 از «تمامی سخن» است.سطر پیشیندگر ره تازه زهری بر شکر زد→سطر بعدینوشت این نامه و فرمود تا زود←