کجا رفت آن که شب خوابت نمی برد؟

زهی! گرد جهان سر گشته از من

چنین بی موجبی بر گشته از من

ز اشک دیده سیلابت همی برد؟

مرا گفتی که: از عشق تو مستم

به دستان کردن آوردی به دستم