مصرع دوم · شماره 4رخش چون کاه گشت و غصه چون کوهشاعراوحدیاثرتمامی سخنقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.1چو دید آن عاشق دلسوز خسته#2همایون نامه یار خجسته#3به جوش آمد دلش از درد و اندوه#4رخش چون کاه گشت و غصه چون کوهانتخابشده5ز نو آغاز کرد افغان و زاری#6به زاری گفت با باد بهاری#دربارهٔ این سطرسطر شماره 4 از «تمامی سخن» است.سطر پیشینبه جوش آمد دلش از درد و اندوه→سطر بعدیز نو آغاز کرد افغان و زاری←