مصرع دوم · شماره 4ضرورت نامه ای در مهربانیشاعراوحدیاثرتمامی سخنقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.1دگر بار آن بت از خواری پشیمان#2شد از جور و ستمگاری پشیمان#3نوشت از غایت مهری، که دانی#4ضرورت نامه ای در مهربانیانتخابشده5بدان آشفته مسکین فرستاد#6به لطف و عذرخواهی وعدها داد#دربارهٔ این سطرسطر شماره 4 از «تمامی سخن» است.سطر پیشیننوشت از غایت مهری، که دانی→سطر بعدیبدان آشفته مسکین فرستاد←