مصرع دوم · شماره 2چو در ریگ بیابان گشت خستهشاعراوحدیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.1شنیدم حاجییی احرام بسته#2چو در ریگ بیابان گشت خستهانتخابشده3بخود گفت: ار چه پر تشویش راهست#4جمال کعبه نیکو عذر خواهست#5اگر در خانه خود را قید سازی#دربارهٔ این سطرسطر شماره 2 از «حکایت» است.سطر پیشینشنیدم حاجییی احرام بسته→سطر بعدیبخود گفت: ار چه پر تشویش راهست←