گر چه دانم که نیک بد کردم

مدوان، چون پیاده مییم

چون گریزم؟ که پای راهم نیست

چون نشینم؟ که دستگاهم نیست

چه توان کرد؟ چونکه خود کردم

قلمی بر سر گناهم کش

راه گم کرده ام، براهم کش