گر تو توفیق بندگیم دهی

چه توان کرد؟ چونکه خود کردم

قلمی بر سر گناهم کش

راه گم کرده ام، براهم کش

جاودان خط زندگیم دهی

دل من خوش کن از شمایل خود

گردنم پر کن از حمایل خود