نغز دانی تو کمتر از نغزی

من ازین دو رهی به آزارم

تو فرستاده ای، تو باز آرم

چون نهشتند در سرم مغزی

عشق و دیوانگی و سرمستی

کرد بازم بدین تهی دستی

از برای تو در تو دارم دست