کردگارا، به حرمت نیکان

کرد بازم بدین تهی دستی

از برای تو در تو دارم دست

چون تو باشی، هر آنچه باید هست

که در آرم به سلک نزدیکان

ریشه آز بر کش از جانم

به نیاز و طمع مرنجانم