تو نباشی، مرا چه مقدارست؟

مددی ده، که دیو رنجم داد

جان من شو، که تن شکنجم داد

کارگاه من از تو بر کارست

سایه خود مدار دور از من

مبر، ای محض نور، نور از من

به فلک راه ده روانم را