متنفر ز نقشهای ردی

چشمشان گشته مست بیخوابی

همه چشم چراغ این دیرند

راهب آسا همیشه در سیرند

متوجه به حضرت احدی

دیده اندر پس کریوه غیب

رب خود را به دیده «لا ریب»