تا شدم کفچه دست و کاسه شکم

رونق احتشام من بشکست

غم ایشان دلم به جان آورد

به ضروریم در میان آورد

بر در خلق میشدم که: درم

چند پرسی نشان من که کجاست؟

گم شدم، پی چه پویی از چپ و راست؟