بدانگه که لشکر بیامد ز جای

غمی گشت و پرمایگان را بخواند

بسی پیش کهرم سخنها براند

که ما را جزین بود در جنگ رای

همی گفتم آن دیو را گر به بند

بیابیم گیتی شود بی گزند

بگیرم سر گاه ایران زمین