گوشه دارم نه چون کمان چون تیر

غم پیران خور، ای جوان، امروز

نتوان کم چنین بیندازی

که نه تبریزیم، نه شیرازی

گوش دارم، که مستمندم و پیر

هست بر موجب قباله من

دو سه درویش درحباله من