و اندرو کرده غصه خود یاد

بعد ازین چون قلم به سر کوشم

جامه کاغذین فروپوشم

علم جامه جمله قصه داد

مگرم کاغذی شود روزی

بر سر آن غیاث دین سوزی

احدی کو دهد به هر کس کام