نزنندم درفش خود بر مشت

مگر این سروران که در پیشند

چون ز فضل و هنر ز من بیشند

دور دارند ازین حروف انگشت

در مصافات من سخن سنجم

به مصافم مبر، که می رنجم

با غم عشق خلوتی دارم