ذات واجب قدیم و فرد بود

ممکنست ار چه بر اثیر بود

ور فنا را بدو نباشد راه

واجبست و بدین مخواه گواه

بی چه و چون و خواب و خورد بود

باشد او از جهات نیز بدر

تو از آن ذات بی جهت مگذر