باز در گریه و خروش افتد

هر سه بی رنج و درد سر نبود

یا به مکتب دهند و استادش

تا دهد فرض و سنتی یادش

در کف چوب و مار و موش افتد

شود آخر فقیه و دانشمند

راه یابد به خانقاهی چند