سوی ایشان نمی کنی تو نگاه؟

عقلت از عالم اله آمد

نفست از بارگاه شاه آمد

دو ملک با تو این چنین همراه

ملک و روح با تو و تو به خواب

شب قدری،تو خویش را دریاب

نه عرض گشته در سرای سپنج