با کواکب و لیک در یک کنج

شب و روز ایستاده در کارت

تا بلندی گرفت دیوارت

نه فلک در دل تو دارد گنج

جان جهان را بگشت و لنک نشد

وز حضور سپهر تنگ نشد

گر زمانی به ترک تاز آیی