کان دویی را ز بین برداری

دو سر خط حلقه هستی

از حقیقت به هم تو پیوستی

جهد آن می کن، ار تو عیاری

نیک مستم و گرنه زین جامت

بنمایم هزار و یک نامت

بستان این که شربتی صافیست