نتوانش چنین گذاشت ز یاد

تو بدین مرتبت ز نادانی

غافل از خویش وز خدا دانی

آنکه داند به چون تویی این داد

داده او بدان و دار سپاس

پس بکوش و دهنده را بشناس

گر ندانی محل قشر از لوز