بخاک اندر افگند لرزان تنش

به نام جهان آفرین کردگار

بینداخت بر گردن گرگسار

به بند اندر آمد سر و گردنش

دو دست از پس پشت بستش چو سنگ

گره زد به گردن برش پالهنگ

به لشکرگه آوردش از پیش صف