شب تاریک دوک رشتن او

خرج آن جمله از خراج یتیم؟

باغ خود را نچیده گل بیوه

برده سرهنگ هیزم و میوه

روز نانی به خون سرشتن او

وانگهی ظالمی چنین در پی

تیغ دفع بدان تویی،یا حی