گوشت دهقان به هر دو ماه خورد

باغ را از کلم چه کار آید؟

همه اندر تراش چون تیشه

کی بماند درخت این بیشه،

مرغ بریان چریک شاه خورد

دست دهقان چو چرم رفته ز کار

ده خدا دست نرم برده که: آر