ور فتوحت نشد مرو در خشم

تا که باشد دل غلامی دور

از تو کارت کجا پذیرد نور؟

بر فتوح کسان میفگن چشم

ور گروهی مخالف شاهند

راه ایشان مده، که بیراهند

عیب کس بر تو چون شود تابان