مکن از بهر این تفرج و فرج

تو مگر سازی از خراجش طرف

وانگهی خویش را امین دانی

آه اگر مردمی چنین دانی!

رزق ده ساله را به زودی خرج

بیوه زن دوک رشته در مهتاب

کرده بر خود حرام راحت و خواب