رزق ده ساله را به زودی خرج

وانگهی خویش را امین دانی

آه اگر مردمی چنین دانی!

مکن از بهر این تفرج و فرج

بیوه زن دوک رشته در مهتاب

کرده بر خود حرام راحت و خواب

خایه مرغ گرد کرده به صبر