بهتر از غم کدام یار بود؟

بطر و خرمی ز ناجفسیست

آن که شیرین به غم سرور کند

از دل خویش غم چه دور کند؟

که شب و روز برقرار بود

می چنان خور که او مباح شود

نه کزو خانه مستراح شود