وز شراب غرور مست مشو

گر چه اختر به اختیار تو شد

ور چه شیر فلک شکار تو شد

تو بیکبارگی ز دست مشو

بس ازین آب و خاک غارت کن

آب و خاکی دگر عمارت کن

گاه مستی و گه خرابی تو