میل کودک به گردگان و مویز

خانه را خرج و خرج را مهمان

طفل کوچک چو بهر نان بگریست

چه شناسد که نحو و منطق چیست؟

بیش بینم که بر خدای عزیز

چون اسیر و عیال مند شوی

به سر و پای در کمند شوی