پرده در پیش رخ چو می بندی

از پی پوشش تو شد کرده

چون تو از پرده روی باز کنی

وز در خانه سر فراز کنی

نه به ریش جهان همی خندی؟

از چنین حرص و آز دوری به

وز هوی و هوس صبوری به