مصرع نخست · شماره 13توشه خود بر آر از انبانششاعراوحدیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.10نهلندت سلیم و نا گاده#11با زن دول پند بی خرما#12گردگانست و گنبد هر ما#13توشه خود بر آر از انبانشانتخابشده14سر فرو ده درین بیابانش#دربارهٔ این سطرسطر شماره 13 از «حکایت» است.سطر پیشینگردگانست و گنبد هر ما→سطر بعدیسر فرو ده درین بیابانش←