در سپیدی سیاهی آرد دود

آنکه او را تو زشت کاشته ای

خوبی از وی چه چشم داشته ای؟

تخم بد در زمین شوره چه سود؟

جو و گندم چو بر خطا ندهد

آدمی هم جزین عطا ندهد

باید اندیشه هم به دادن شیر