چون به خواری برآید و سختی

تا بدارد ز کرده های تو شرم

بچه خویش را به ناز مدار

نظرش هم ز کار باز مدار

نکشد محنت و زبون بختی

کارش آموز، تا شود بنده

جور کن، تا شود سر افگنده