مصرع نخست · شماره 45پرده عصمتت تو باز مگیرشاعراوحدیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.42آنکه مهرش شکسته باشد و سست#43جرم بخشا، به حرمت پاکان#44که بگردان بلای ناگاهان#45پرده عصمتت تو باز مگیرانتخابشده46به خداوندی از جوان وز پیر#47از دم گرگ بگسل این رمه را#48پرورش ده به حفظ خود همه را#دربارهٔ این سطرسطر شماره 45 از «حکایت» است.سطر پیشینکه بگردان بلای ناگاهان→سطر بعدیبه خداوندی از جوان وز پیر←