چون بسوزد دگر به شهر برند

زود در کخ کخ اوفتد کارش

در درختش که پر گره شد و زشت

در زنند آتش و کنند انگشت

وندر آن کوره های قهر برند

آتشی باز بر فروزانند

در دم آهنش بسوزانند