به کسی از تو رافتی نرسد

آنکه بخشد ازین خسیسان دیگ

روغنی بر کشیده دان از ریگ

تا به باغ تو آفتی نرسد

خون نظارگی بپالودی

لبش از میوه ای نیالودی

با چنین لطف چشم بد ز تو دور