تو به مدحش ز دیده ریزان خون

به ثناشان دریغ باشد رنج

طبع را دادن عذاب و شکنج

خفته ممدوح مست با خاتون

شب کنی روز و روز در کارش

در نویسی به درج طومارش

راویی چست را کنی همدست