به وفا سگ چو ز اسب شد ممتاز

« کلبهم باسط ذراع» بسست

کلب کو در ره وفا زد گام

خرقه پوشد ز پوست در بلعام

گشت در روی او بلند آواز

بی هنر خود سگی بدان تا سه

چون شود با همای هم کاسه؟