پهلوانی و پر دلی اینست

رخت خود در عدم تواند برد

بی وجود اجل تواند مرد

در جهان رنگ مقبلی اینست

هر که این سیرت اندرو یابی

کوش تا رو ازو نه برتابی

در پی نفس گشتن از سردیست